KOMØ X Chloë Reners

Door inspiratie te halen uit het surrealisme en hedendaagse kunst, vertaalt Chloë Reners visuele experimenten naar een draagbaar object. De ontwerpen spelen met herkenning en vervreemding: wat eerst vertrouwd lijkt, krijgt door subtiele ingrepen een onverwachte, bijna droomachtige vorm.

Geïnspireerd door de manier waarop vrouwen worden afgebeeld binnen het surrealisme, onderzoekt de collectie van Chloë Reners de fragmentatie en transformatie van het vrouwelijke lichaam in de kunst. Surrealistische kunstenaars gebruikten vaak vervorming, droombeelden en onverwachte composities om de grenzen van de realiteit te verleggen en nieuwe perspectieven te openen. Binnen deze context bestudeert Chloë hoe het lichaam – en in het bijzonder het vrouwelijke lichaam – in kunstwerken wordt opgebroken, herschikt en opnieuw geïnterpreteerd.

Een belangrijke visuele referentie voor haar onderzoek zijn de dromerige en vervreemdende werken van George Underwood. In zijn schilderijen lijken vormen te verschuiven en lichamen te vervloeien met hun omgeving, waardoor een bijna buitenaardse sfeer ontstaat. Door deze visuele vervormingen te analyseren, onderzoekt Chloë hoe zulke ingrepen onze perceptie van realiteit kunnen beïnvloeden. Wat eerst herkenbaar lijkt, kan door kleine verschuivingen plots iets ongrijpbaars of surrealistisch worden.

Haar ontwerpproces
Om dit concept te vertalen naar eyewear, herinterpreteert Chloë de traditionele structuur van een zonnebril. In plaats van het object als een vaste, symmetrische vorm te beschouwen, snijdt ze het ontwerp horizontaal in verschillende delen. Deze onderdelen worden vervolgens licht verschoven en opnieuw samengebracht. Hierdoor ontstaat een subtiele maar duidelijke verstoring van de oorspronkelijke vorm.

Door deze ingreep verandert niet alleen de esthetiek van de bril, maar ook de manier waarop we het object waarnemen. De vertrouwde vorm van een zonnebril blijft herkenbaar, maar lijkt tegelijkertijd vervormd of uit balans. Deze bewuste verstoring daagt de grens uit tussen het functionele en het artistieke, tussen het alledaagse en het surrealistische.

Het resultaat is een ontwerp dat balanceert tussen realiteit en illusie. Net zoals in de schilderijen van Underwood creëert de vervorming een gevoel van beweging en transformatie, alsof het object zich in een overgangstoestand bevindt. Zo wordt de zonnebril niet alleen een gebruiksvoorwerp, maar ook een artistiek statement dat de relatie tussen lichaam, perceptie en beeldtaal onderzoekt.